In de jeugdzorg heb je het tijdperk voor en het tijdperk na Savanna. Dat stelde advocaat Simeon Burmeister gisteravond in het Parool Theater vast. Hij discussieerde er over de vervolging van gezinsvoogden met hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Frits Boer en directeur Jeugdzorg Wiel Janssen. Ook Boer onderstreept dat ouders met psychische problemen geregeld stabiele momenten hebben, waardoor het voor een gezinsvoogd erg moeilijk kan zijn met een beperkt aantal huisbezoeken een goede inschatting te maken. Boer probeerde een beeld te schetsen van het type ouder dat zijn kind mishandelt. ''Door berichten over gezinsdrama's krijgen veel mensen de indruk dat het wel beesten moeten zijn. De werkelijkheid ligt veel ingewikkelder.'' Het kan bijvoorbeeld gaan om mensen met een gebrek aan empathie of een zwak ontwikkeld sociaal vermogen. ''Deze ouders doen vreselijke dingen met hun kinderen. Maar ik moet benadrukken dat zelfs zij hun kinderen in principe geen pijn of verdriet willen doen.''
Empathie en een zwak ontwikkeld sociaal vermogen zijn voorbeelden van de verschillende ontwikkelingslijnen die een kind doorloopt en rechtstreeks te relateren naar pedagogische kwaliteiten van een ouder en de mogelijke ontwikkelingsgevaren van het kind.
Een voorbeeld van een aanstaande constructieve invulling van het begrip 'belang en welzijn' van het kind.
zondag 20 april 2008
donderdag 10 april 2008
INTEGRAAL KOMT NAAR EUROPA
De lancering van Integraal Europa.
Abonneer je op de nieuwsbrief.
http://integraleurope.org/newsletter/issue0001.html
Abonneer je op de nieuwsbrief.
http://integraleurope.org/newsletter/issue0001.html
zaterdag 5 april 2008
WEGWIJZERS II
Evolving Objective Standards: A
Developmental Approach to Constitutional
Review of Morals Legislation
Christian J. Grostic
Ongoing research in psychology suggests that structures of moral development are constantly at work, so much so that it is almost impossible to see the world beyond one’s own developmental structure. When judges apply changing cultural values and ideas like fairness and justice to open-ended constitutional ideas like equal protection, due process, liberty, and freedom, they invariably work within developmental structures. It would seem to be no accident, then, that the Supreme Court’s recent morals legislation jurisprudence can be organized relatively neatly along developmental lines.
Moreover, the developmental piece is sorely missing from the morals legislation puzzle. While a developmental approach cannot account for every detail of the Supreme Court’s jurisprudence on morals legislation, it contains important truths not included in other approaches. Most importantly, it lends a measure of predictability and reliability to the use of evolving standards in constitutional interpretation, an idea widely championed but poorly understood. Practitioners and judges alike can only benefit from a solid understanding of moral development in defending their clients and deciding their cases as law and society continue to evolve in the years to come.
Developmental Approach to Constitutional
Review of Morals Legislation
Christian J. Grostic
Ongoing research in psychology suggests that structures of moral development are constantly at work, so much so that it is almost impossible to see the world beyond one’s own developmental structure. When judges apply changing cultural values and ideas like fairness and justice to open-ended constitutional ideas like equal protection, due process, liberty, and freedom, they invariably work within developmental structures. It would seem to be no accident, then, that the Supreme Court’s recent morals legislation jurisprudence can be organized relatively neatly along developmental lines.
Moreover, the developmental piece is sorely missing from the morals legislation puzzle. While a developmental approach cannot account for every detail of the Supreme Court’s jurisprudence on morals legislation, it contains important truths not included in other approaches. Most importantly, it lends a measure of predictability and reliability to the use of evolving standards in constitutional interpretation, an idea widely championed but poorly understood. Practitioners and judges alike can only benefit from a solid understanding of moral development in defending their clients and deciding their cases as law and society continue to evolve in the years to come.
vrijdag 4 april 2008
Kinderrechten en belangen
Onlangs berichtte het Vaderkenniscentrum (VKC) over de manipulatie van kennis en onderzoek door de overheid, zie http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008/04/75.html
Eerder berichtte het VKC over de afgesneden weg die burgers ondervinden richting Jeugdzorg en de Kinderbescherming. Immers de gezaghebbenden binnen deze organen dragen dezelfde pet als de gezaghebbenden binnen de diverse stichtingen die zich inzetten voor de kinderrechten, wat de rede is dat Nederland in 12 jaar tijd nooit kritiek heeft ondervonden inzake art. 5, 7 en 9 van het kinderrechtenverdrag (o.m. kind heeft recht op beide ouders), zie http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008_03_01_archive.html
De leden van Viveka snappen dat dit weer een voorbeeld in optima forma is van reductie naar kwadrant 4 belangen, daar waar de wortels van al deze organisaties liggen.
De vraag is gerechtigd of er in ons land überhaupt een organisatie is die zich zuiver en alleen laat leiden door het kinderrechtenverdrag wat we kennen als het EVRK.
Een rondgang langs de diverse organisaties leert al snel dat dit niet het geval is. De meeste organisaties reduceren het recht van het kind tot enkele kernpunten waar zij zich voor inzetten, wat natuurlijk de vraag oproept of de naamstelling van de betreffende organisatie wel de juiste is?
Defence for Children is een aansprekende naam die zich echter op geen enkele wijze wenst in te zetten voor al de ontouderde kinderen in ons land. Mij lijkt deze naam onterecht gekozen omdat deze organisatie niet wenst uit te gaan van het gehele EVRK verdrag.
Het Kinderrechtencollectief is een andere mooie naam, echter de website wordt amper bezocht en herhaalde e-mails nooit beantwoord. Veel woorden en weinig daden dus.
Amnesty Nederland maakt het wel erg bont. De mensenrechten-organisatie van formaat (waar volgens mij ook kinderrechten onder vallen) weigerde ook e-mails te beantwoorden en plaatste zich echt in een kwaad daglicht door een vraag mijnerzijds op hun forum eenvoudigweg eraf te halen. Heden is deze vraag weer geplaatst...
Verdere organisaties die ik vragen heb gesteld waarop nooit antwoord is gekomen: Stichting Raak, Change for Children, Kids Rights, Mensenrechten.nl, de Kinderrechtswinkel en International Childsupport.
Dit korte onderzoekje en rondgang leert ons dat al deze initiatieven zich kenmerken door reductie van het EVRK verdrag en dat zij zich laten leiden door belangen die, anders dan men zou verwachten, niets van doen hebben met het werkelijke, integrale, recht van het kind.
Er wacht ons een nobel streven...
Eerder berichtte het VKC over de afgesneden weg die burgers ondervinden richting Jeugdzorg en de Kinderbescherming. Immers de gezaghebbenden binnen deze organen dragen dezelfde pet als de gezaghebbenden binnen de diverse stichtingen die zich inzetten voor de kinderrechten, wat de rede is dat Nederland in 12 jaar tijd nooit kritiek heeft ondervonden inzake art. 5, 7 en 9 van het kinderrechtenverdrag (o.m. kind heeft recht op beide ouders), zie http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008_03_01_archive.html
De leden van Viveka snappen dat dit weer een voorbeeld in optima forma is van reductie naar kwadrant 4 belangen, daar waar de wortels van al deze organisaties liggen.
De vraag is gerechtigd of er in ons land überhaupt een organisatie is die zich zuiver en alleen laat leiden door het kinderrechtenverdrag wat we kennen als het EVRK.
Een rondgang langs de diverse organisaties leert al snel dat dit niet het geval is. De meeste organisaties reduceren het recht van het kind tot enkele kernpunten waar zij zich voor inzetten, wat natuurlijk de vraag oproept of de naamstelling van de betreffende organisatie wel de juiste is?
Defence for Children is een aansprekende naam die zich echter op geen enkele wijze wenst in te zetten voor al de ontouderde kinderen in ons land. Mij lijkt deze naam onterecht gekozen omdat deze organisatie niet wenst uit te gaan van het gehele EVRK verdrag.
Het Kinderrechtencollectief is een andere mooie naam, echter de website wordt amper bezocht en herhaalde e-mails nooit beantwoord. Veel woorden en weinig daden dus.
Amnesty Nederland maakt het wel erg bont. De mensenrechten-organisatie van formaat (waar volgens mij ook kinderrechten onder vallen) weigerde ook e-mails te beantwoorden en plaatste zich echt in een kwaad daglicht door een vraag mijnerzijds op hun forum eenvoudigweg eraf te halen. Heden is deze vraag weer geplaatst...
Verdere organisaties die ik vragen heb gesteld waarop nooit antwoord is gekomen: Stichting Raak, Change for Children, Kids Rights, Mensenrechten.nl, de Kinderrechtswinkel en International Childsupport.
Dit korte onderzoekje en rondgang leert ons dat al deze initiatieven zich kenmerken door reductie van het EVRK verdrag en dat zij zich laten leiden door belangen die, anders dan men zou verwachten, niets van doen hebben met het werkelijke, integrale, recht van het kind.
Er wacht ons een nobel streven...
maandag 31 maart 2008
Iets voor jezelf
De ervaringen van ouders die verstoten zijn van hun kind(eren) behoren tot de pijnlijkste die een ouder kan beleven. Het gemis van je kind(eren) raakt je tot in de kern van je wezen en heeft een diepe impact op je geestelijke en fysieke gezondheid, je prive-leven en je sociale leven. Iniatieven op het web qua hulpverlening beperken zich voornamelijk tot juridische en aanverwante zaken en kenmerken zich door een zuiver rationele aanpak. Dit is een belangrijke en noodzakelijke taak, echter niet het hele verhaal. Een ieder die wel eens een bijeenkomst van ouders heeft bijgewoond weet uit ervaring hoeveel pijn en emoties er omhoog komen. Een ieder die voor een rechter heeft plaatsgenomen weet uit ervaring hoe lastig het kan zijn om je emoties en gevoelens voor je te houden. Normale menselijke uitingen die tegen je gebruikt kunnen worden. Het continue gemis, de continue pijn, de ziele-pijn, oefenen een voortdurende stress uit op je emotionele en je gevoelsleven. Het stress-hormoon cortisol is alom aantoonbaar in het bloed en verankert zich in je lichaamscellen. Sommige proberen verder te gaan met hun leven en verstoppen hun ervaringen in een achterkamertje in hun brein om er later achter te komen dat zelfs daar vandaan er een constante negatieve invloed vanuit straalt. De kwaliteit van het leven is eenvoudigweg nooit meer hetzelfde. Het gemis van het kunnen uiten van je liefde voor je kind behoort tot de meest destructieve gevoelens die een mens kan ervaren. Het is tevens een punt die merkwaardig genoeg het meest onderbelicht is. In mijn bijna 5 jaren lange ervaring als verstoten vader heb ik geen enkele empathie ontvangen van wie dan ook in het wereldje van het familierecht, mede slachtoffer-ouders daargelaten. M.i. is dit een punt die meer aandacht verdient. Zelf heb ik zo veel baat gehad bij een cursus die erop gericht is je systeem te zuiveren van alle negativiteit. Je negatieve emoties te zuiveren en je lichaam te zuiveren van alle gifstoffen die je ziek en negatief maken. Je weer mens te voelen, helder en vrij in je hoofd met een enorme dosis energie. Graag wil ik een ieder die denkt hier baat bij te hebben uit te nodigen een mail te sturen naar het volgende adres voor meer informatie: viveka.integraaladvies@gmail.com
donderdag 20 maart 2008
WEGWIJZERS
Eleanor Willemsen and Kristen Marcel, Santa Clara University and School of Psychologie.
- Decision makers must be educated about aspects of child development.
- Best interest and detriment issues must be resolved in terms of the scientific evidence regarding the impact on the child's future development of various alternative scenarios.
Babies are at great risk when their intimate relationships with caregiving parents are disrupted.
When we allow the courts to sever a child's most important relationships while disregarding the attachment literature, we are tolerating a moral wrong.
- Decision makers must be educated about aspects of child development.
- Best interest and detriment issues must be resolved in terms of the scientific evidence regarding the impact on the child's future development of various alternative scenarios.
Babies are at great risk when their intimate relationships with caregiving parents are disrupted.
When we allow the courts to sever a child's most important relationships while disregarding the attachment literature, we are tolerating a moral wrong.
maandag 3 maart 2008
LEARN WHAT?
Only an education that can nourish inbuilt virtues can impart true intelligence.
Today, it is the concern of every parent that their children should grow up to be well-educated human beings with certain values in their lives, and that they should be happy. But somewhere along the line, the link to happiness appears to be getting severed. We are losing the goal of happiness.
Look at a child, a baby, what a beautiful smile it has. What joy and friendliness it exudes. But see the face of the same child by the time he passes out of school and college. Does it still retain that joy, that innocence, that beauty that it was endowed with as an infant?
This is what we need to take a really good look at, and think: is there any way that the innocence of an individual can be retained despite growing older, despite maturing? If we can achieve that, then we will have attained something really marvellous; because innocence brings with itself a certain beauty.
Even an ignorant person can be innocent, but such innocence does not have much value. And an intelligent person can be crooked, but such intelligence does not have much value. What is worth having on this planet is an intelligence that is complementary with innocence, that does not destroy innocence.
Can we not introduce such values in our education system that every child learns to be friendly? In schools and colleges, if you ask the children how many friends they have, they’ll count on their fingers — one, two, three, four, five... Not more than that. I have a question for children: if you don’t know how to be friendly with the 40-50 children present in your classroom over a period of a year, how will you ever become friendly with the 6 billion people on the planet?
The basic tendency to make friends has been lost somewhere in the pursuit of selfish education. As a part of their education, children should be encouraged to make one new friend a day.
Like the protons and neutrons are in the centre of the atom while the negative charged particles are only on the circumference, similarly in human consciousness, mind and life also, all the negativities are in the periphery. At the core of every being, there is positivity and virtue. And if we are successful in finding the means to nourish this virtue, we will see the youth come up radiant and endowed with human values.
To me, the sign of true and lasting success is a smile (which nobody can take away from you) together with friendliness, compassion and a willingness to serve each other. That’s why it’s very painful to hear that there are shootouts in colleges today. I think it’s high time that we came together to identify ways and means of restoring the respect, honour and dignity that education has commanded historically.
The need of the day is a broad-minded education accompanied by a warm heart. It is of no use if you acquire good education and then begin to look down upon everybody else. A well-educated person is one who is friendly and compassionate, who can be a ‘‘nobody’’ with everybody.
And whether terrorism has its roots in leftist doctrine or in religious doctrine, they are all spawned in schools and colleges. That’s where the children and the youth start reflecting what is what is right and what is wrong; which, in turn, leads to deliberation as to what they should do to put the entire world right. A multicultural and multi-faith open-mindedness can come from education alone. Even if a small part of the planet is left ignorant on this level, the world will still not be a safe place.
So all the big thinkers and good minds in society today must ponder on a holistic, healthy education that will help us retain the virtues and values which we are all naturally endowed with. Together, we must help spread the significance of human values, broadmindedness and warm hearts; that should be our goal while bringing up our children.
Sri Sri Ravi Shankar
http://www.iahv.org/resources/reports/universal_declaration_child_protection.pdf
-
Today, it is the concern of every parent that their children should grow up to be well-educated human beings with certain values in their lives, and that they should be happy. But somewhere along the line, the link to happiness appears to be getting severed. We are losing the goal of happiness.
Look at a child, a baby, what a beautiful smile it has. What joy and friendliness it exudes. But see the face of the same child by the time he passes out of school and college. Does it still retain that joy, that innocence, that beauty that it was endowed with as an infant?
This is what we need to take a really good look at, and think: is there any way that the innocence of an individual can be retained despite growing older, despite maturing? If we can achieve that, then we will have attained something really marvellous; because innocence brings with itself a certain beauty.
Even an ignorant person can be innocent, but such innocence does not have much value. And an intelligent person can be crooked, but such intelligence does not have much value. What is worth having on this planet is an intelligence that is complementary with innocence, that does not destroy innocence.
Can we not introduce such values in our education system that every child learns to be friendly? In schools and colleges, if you ask the children how many friends they have, they’ll count on their fingers — one, two, three, four, five... Not more than that. I have a question for children: if you don’t know how to be friendly with the 40-50 children present in your classroom over a period of a year, how will you ever become friendly with the 6 billion people on the planet?
The basic tendency to make friends has been lost somewhere in the pursuit of selfish education. As a part of their education, children should be encouraged to make one new friend a day.
Like the protons and neutrons are in the centre of the atom while the negative charged particles are only on the circumference, similarly in human consciousness, mind and life also, all the negativities are in the periphery. At the core of every being, there is positivity and virtue. And if we are successful in finding the means to nourish this virtue, we will see the youth come up radiant and endowed with human values.
To me, the sign of true and lasting success is a smile (which nobody can take away from you) together with friendliness, compassion and a willingness to serve each other. That’s why it’s very painful to hear that there are shootouts in colleges today. I think it’s high time that we came together to identify ways and means of restoring the respect, honour and dignity that education has commanded historically.
The need of the day is a broad-minded education accompanied by a warm heart. It is of no use if you acquire good education and then begin to look down upon everybody else. A well-educated person is one who is friendly and compassionate, who can be a ‘‘nobody’’ with everybody.
And whether terrorism has its roots in leftist doctrine or in religious doctrine, they are all spawned in schools and colleges. That’s where the children and the youth start reflecting what is what is right and what is wrong; which, in turn, leads to deliberation as to what they should do to put the entire world right. A multicultural and multi-faith open-mindedness can come from education alone. Even if a small part of the planet is left ignorant on this level, the world will still not be a safe place.
So all the big thinkers and good minds in society today must ponder on a holistic, healthy education that will help us retain the virtues and values which we are all naturally endowed with. Together, we must help spread the significance of human values, broadmindedness and warm hearts; that should be our goal while bringing up our children.
Sri Sri Ravi Shankar
http://www.iahv.org/resources/reports/universal_declaration_child_protection.pdf
-
Abonneren op:
Posts (Atom)
